miércoles, 5 de agosto de 2026

REMERANZA DE BELS BAGAMUNDOS

POEMA 15 DE BASEMIAS D’UN CAMPASOLO

REMERANZA DE BELS BAGAMUNDOS

He bisto bels pobres que dondían con a suya soledá por os camíns.

Ers conoxen bien os mons, as endrezeras, os alcorzes.

Ers conoxen millor que no denguno á ras chens d’istos lugars,

Conoxen bien as bordas e os biellos casals do acubilar-sen.

 

Sapen en qué casa mincharán u lis darán bella cosa,

E sapen do lis esfuriarán á peñazos en beyer-lis.

Sapen qué pastor lis dará de beber d’a suya bota

E cuálo lis acaniziará os cans ta fer-lis eslampar.

 

Nunca no beyé maldá en os suyos güellos cansos,

Me clamó ficanzia á suya serena güellada perdita,

L’adempribio d’o suyo, ta yo, tristo destín,

A prefunda conoxenzia d’os misterios e d’a vida.

 

¿Será talmén que en a suya trista soledá,

En o suyo chirmanamiento cutiano con a naturaleza,

Dimpués de tantas nueis de charrar solencos con as estrelas,

Bi abrán consiguito replecar a grandaria de Dios

U mesmo replegar d’Er bella siñal?

 

                                                Fabián Castillo Seas

                                                Bombolón retabillaire


No hay comentarios:

Publicar un comentario